Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Άμπρα Κατάμπρα: Τα παραμύθια των παιδικών μας χρόνων





To σημερινό μας αφιέρωμα διαφέρει από τα άλλα. Δε θα ιχνηλατήσουμε την ιστορία των τεχνών, ούτε θα μιλήσουμε για συγγραφείς ή ταινίες. Δε θα καταπιαστούμε με ζητήματα κοινωνικά, ούτε θα πιάσουμε τη φιλοσοφία. Το σημερινό κείμενο δεν απευθύνεται σε όλους. Πρόκειται για μια ανάρτηση αμιγώς νοσταλγικού χαρακτήρα, η οποία θα ταξιδέψει ορισμένους από εμάς στα χρόνια της πρώιμης παιδικής μας ηλικίας και σε ένα από τα αναγνώσματα με τα οποία την έχουμε συνδέσει. Ο λόγος για τη φοβερή εκείνη σειρά παραμυθιών που μας παρέσερνε σε κόσμους μαγικούς με μία μόνο φράση της: «Άμπρα Κατάμπρα».

Βρίσκονται ακόμα εκεί, σε ένα σκονισμένο ράφι της βιβλιοθήκης μου. Τα περισσότερα από τα 26 τεύχη του εικονογραφημένου περιοδικού. Στα περισσότερα τεύχη λείπει το εξώφυλλο, ενώ οι εσωτερικές σελίδες έχουν φθορές και σκισίματα – ως και πρώιμες απόπειρες ζωγραφικής, ή σωστότερα, μουτζούρες. Τα παίρνω από το ράφι, γυρίζω τα φύλλα και οι γνώριμες εικόνες κατακλύζουν για άλλη μια φορά τη μνήμη μου. Ω, ναι, θυμάμαι αυτήν την ιστορία… και εκείνη, πόσο με είχε καθηλώσει. Κάποιες ιστορίες μου άρεσαν περισσότερο συγκριτικά με άλλες… Ορισμένες είχα φτάσει να τις αφηγούμαι στα νήπια, που ήμασταν μαζί στην τάξη, ξεχνώντας συνήθως τα περισσότερα, μπερδεύοντας συχνά τα λόγια, παραλείποντας ουσιώδεις λεπτομέρειες, μα κρατώντας την ουσία… τον ενθουσιασμό που μου μετέδιδαν.






Νήπιο, ναι. Για τόσο παλιά μιλάμε. Πριν ακόμα μάθω να διαβάζω. Μα οι ιστορίες συνοδεύονταν από κασέτες – κάθε τεύχος είχε τη δική του. Ήταν οι αφηγήσεις στις χαρακτηριστικές εκείνες κίτρινες κασέτες που είχαν καρφωθεί στη φαντασία μου. Οι φωνές των ηθοποιών και οι μελωδίες που τις συνόδευαν. 

Θυμάμαι να ξενυχτάμε, παρέα με την αδερφή μου, κι ενώ τα φώτα στο δωμάτιο ήταν σβηστά, ακούγοντας τις κασέτες μέχρι να μας πάρει ο ύπνος. Το κόκκινο φωτάκι από το αναμμένο κασετόφωνο αχνοφαινόταν στο σκοτάδι. Σαν τη φλόγα της φωτιάς που ξεθυμαίνει μες στο τζάκι – το χαρακτηριστικό εκείνο τζάκι που όλοι φέρουμε στη σκέψη μας, εκείνο που μας πάει αιώνες πίσω, ως τις αρχέγονες μας αναμνήσεις – πολύ πριν γεννηθούμε. Αυτό με τη γιαγιά. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 80 η γιαγιά και το τζάκι παραχώρησαν τη θέση τους στο κασετόφωνο και το περιοδικό… Αργότερα η κασέτα θα παρέδιδε τη σκυτάλη στο cd και σήμερα, πια, στα ψηφιακά μέσα. Μα η ουσία μένει ίδια. Η αφήγηση ήταν μαγική και οι ιστορίες διαχρονικές. Ο ύπνος που ακολουθούσε ήταν πάντοτε γλυκός. Και τα όνειρα ήταν όνειρα περιπέτειας και αναζήτησης, παιχνιδιού και μυστηρίου.






***


Θυμόμαστε τα «Άμπρα Κατάμπρα» όσοι ήμασταν παιδιά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80, όταν και κυκλοφόρησαν σε εβδομαδιαία τεύχη, το κάθε ένα συνοδευόμενο από τη δική του κασέτα. Παραμύθια από όλον τον κόσμο, άλλα κλασικά, άλλα μοντέρνα, κάποια σε μορφή κόμικς, άλλα φέροντας κλασική εικονογράφηση. Ορισμένα καταπιάνονταν με θέματα μυθολογίας, άλλα με λαϊκές ιστορίες. 

Όλες οι χώρες του κόσμου είχαν την τιμητική τους, όλες οι ήπειροι. Από την Ελλάδα στην Μέση Ανατολή, από την Αμερική στην Αφρική. Ιστορίες και παραμύθια κάθε θεματικής και ύφους, άλλα με ζώα, άλλα με ανθρώπους, άλλα με θεούς και ήρωες και άλλα με πρόσωπα της διπλανής πόρτας – τους ήρωες της σύγχρονης καθημερινότητας. Μεταξύ άλλων παρήλαυναν κλασικά έργα της παιδικής λογοτεχνίας, μα και μικροσκοπικά, έξυπνα ποιήματα. Όλα αυτά συνοδευόμενα από καταπληκτικές εικονογραφήσεις – διαφορετικές από ιστορία σε ιστορία, ταιριάζοντας πάντα με το ύφος και το στυλ της.






Τα «Άμπρα Κατάμπρα», όπως τα μάθαμε στα ελληνικά, υπήρξαν ουσιαστικά μεταφορά της σειράς “Story Teller”, η οποία κυκλοφόρησε μεταξύ των ετών 1982 και 1985 σε 26 τεύχη. Η σειρά γνώρισε μεγάλη επιτυχία και μεταφράστηκε σε πλήθος γλώσσες – ευτυχώς, και στη δική μας. Θα ακολουθούσε μάλιστα και δεύτερος κύκλος, με άλλα 26 τεύχη, τον οποίο όμως δεν είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε στα μέρη μας. Κρίμα, καθώς περιλαμβάνει πλήθος σπουδαίων ιστοριών, που σίγουρα θα μας χάριζαν άφθονα επιπλέον μαγικά ταξίδια, αν είχαν μεταγλωττιστεί με τη σειρά τους. 

Ευτυχώς όμως, υπάρχει το ίντερνετ! 

Στα ακόλουθα links μπορείτε να βρείτε ανεβασμένη όλη τη σειρά των “Story Teller”, στα αγγλικά – τόσο τον πρώτο κύκλο που μεταφράστηκε στη χώρα μας, όσο και τον δεύτερο, «άγνωστο» κύκλο.







Μα δεν ήταν μόνο οι εξαιρετικές επιλογές παραμυθιών και οι καταπληκτικές εικονογραφήσεις εκείνο που έκανε τα «Άμπρα Κατάμπρα» να ξεχωρίζουν. Οι αφηγήσεις, βλέπετε, ήταν όλες από γνωστούς και αγαπημένους ηθοποιούς! Επρόκειτο κυριολεκτικά για ένα all-star team, με πρωτεργάτες τον Στέφανο Ληναίο και τη σύζυγό του, Έλλη Φωτίου. Μεταξύ των ηθοποιών που πέρασαν από την ομάδα του «Άμπρα Κατάμπρα» ας αναφέρουμε την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Κώστα Ρηγόπουλο, την Κάτια Δανδουλάκη, τον Αλέκο Αλεξανδράκη, την Κάκια Αναλυτή, τον Κώστα Καρρά, τον Νικήτα Τσακίρογλου, τον Ζανό Ντάνια, τον Σωτήρη Μουστάκα, την Ξένια Καλογεροπούλου, τη Χρυσούλα Διαβάτη και τη Μάρθα Βούρτση – μα και πολλοί ακόμα.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του «Άμπρα Κατάμπρα» που, τώρα ως ενήλικας, θαυμάζω, είναι το εύρος της θεματολογίας του και η βαθιά προοδευτικότητα που το χαρακτήριζε. Οι ιστορίες και οι μύθοι αφορούν όλους τους λαούς του κόσμου, όλους τους πολιτισμούς. Ιστορίες από την Ιρλανδία, την Ιαπωνία, την Αφρική, την Ινδία, την Αυστραλία, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, την αρχαία Ελλάδα, τη σκανδιναβική μυθολογία, την κλασική παιδική λογοτεχνία, τους μύθους των αδερφών Γκριμ, τα παραμύθια του Αισώπου, τις Χίλιες και Μια Νύχτες, τα παραμύθια του Άντερσεν, μα και πλήθος από ιστορίες που παραπέμπουν στο μοντέρνο, αστικό περιβάλλον… 






Με την ποικιλομορφία της η σειρά κατόρθωνε να μεταδώσει στο παιδί πλήθος ερεθισμάτων για τη φαντασία του, μα και μια αίσθηση πως κάθε πολιτισμός, κάθε κουλτούρα φέρουν τη δική τους σημασία και σπουδαιότητα. Δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι λαοί. Οι μύθοι κάθε πολιτισμού, κάθε εποχής και περιβάλλοντος μεταφέρουν σημαντικά μηνύματα και όλοι κατέχουν ίσο μερίδιο στην αφήγηση της ιστορίας…

…Γιατί η ιστορία είναι πάντα μία, ξέρετε. Απλά διαχωρίζεται σε άπειρες παραλλαγές.



33 Αγαπημένες Ιστορίες



Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιες από τις ιστορίες και τα παραμύθια που μου έμειναν αξέχαστα από τα «Άμπρα Κατάμπρα», θα επέλεγα τα ακόλουθα – ορισμένα εκ των οποίων μπορείτε να τα ακούσετε και στο youtube.


1 # Ο Δρακούλης Δρακουλίνος (click). Το αγαπημένο μου όλων μικρός. Μια επική τριλογία για ένα μικρό ogre που γνωρίζει έναν χρυσό δράκο και γίνεται ήρωας. Η σκηνή με τον Δρακούλη που μπήγει το σπαθί του στην καρδιά του γλοιώδους τέρατος είχε συγκλονίσει την παιδική μου φαντασία.






2 # Πινόκιο. Μια ιδιαίτερα πιστή μεταφορά του πρωτότυπου μυθιστορήματος του Κάρλο Κολόντι – αφαιρώντας ένα-δυο σκοτεινά στοιχεία απ’ την αρχική πηγή, μα διατηρώντας όλα τα βασικά στοιχεία της ιστορίας. Ασφαλώς αυτός ο Πινόκιο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την ντισνεϊκή του εκδοχή, όντας πολύ περισσότερο συναρπαστικός σε επίπεδο πλοκής και εξέλιξης. 

Σκηνές όπως το κρέμασμα στο δέντρο από τους κουκουλοφόρους ληστές, το τέρας του σπηλαίου που απειλεί να τον τηγανίσει ζωντανό, ή η εμφάνιση της πελώριας φάλαινας (ασφαλώς συνοδευόμενη από την κατάλληλη μουσική υπόκρουση στην κασέτα) μου είχαν σκορπίσει ανατριχίλες. Όσο αφορά το φινάλε… και σήμερα ακόμα δακρύζω.







3 # Γκομπολίνο (click). Το μεγάλο «χιτ», καθώς βλέπετε το αφηγούνταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, σε έναν ρόλο που ομολογουμένως της ταίριαζε γάντι. Εκείνο ενός μαύρου γάτου, παρατημένου από την οικογένειά του – μια οικογένεια γάτων-μαγισσών, που τον παράτησαν καθώς είχε ένα λευκό ποδάρι και γαλάζια μάτια – τον θεώρησαν, βλέπετε, «ελαττωματικό». Το γατάκι αναζητάει την τύχη του και μπλέκει σε ένα σωρό περιπέτειες. 

Με τον «Γκομπολίνο» ξεκίνησε το πρώτο τεύχος του «Άμπρα Κατάμπρα» και η σειρά έμελλε να διαρκέσει για τέσσερα ακόμα τεύχη. Το δεύτερο μέρος της σειράς, στο οποίο ο Γκομπολίνο γίνεται καραβόγατος παραμένει το αγαπημένο μου (click).







4 # Ο Σπιρτούλης. Λατρεμένη σειρά, η οποία εξελίσσεται στο «Μαγεμένο Δάσος» – ένα μέρος στο οποίο πολύ θα ήθελα να ζούσα. Ποιος ξεχνάει τη γκρινιάρα γιαγιά-Κουμπίνα και την αράχνη, που ο Σπιρτούλης είχε ως κατοικίδιο, την Κοκό;







5 # Ο Άγγελος Αγγελάκης. Μια ιστορία για ένα παιδί που ήταν τόσο καλό, τόσο ελεεινά καλό, που κάποια μέρα έβγαλε… φτερά αγγέλου πίσω στην πλάτη και ένα φωτοστέφανο πάνω στο κεφάλι! Μα εκείνο δεν του άρεσε καθόλου… έτσι λοιπόν ο Άγγελος Αγγελάκης αποφασίζει να κάνει στο εξής μονάχα κακές πράξεις! 

Κάπως έτσι το πιο αγαπημένο παιδί της γειτονιάς μετατρέπεται στον άρχοντα της σκανταλιάς και της αταξίας! Δυστυχώς όμως, ούτε αυτό έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Τα φτερά και το φωτοστέφανο έπεσαν, μα τη θέση τους πήραν δυο κέρατα και μια σατανική ουρά!

Δε φαντάζεστε πόσες φορές έπαιζε στο repeat αυτή η ιστορία – τόσο πολύ μου άρεσε!






6 # Τα πρόωρα Χριστούγεννα του Άη Βασίλη» (click). Τα κουδουνάκια που αντηχούν και ο ήχος από το έλκηθρο στο τέλος είχαν εντυπωθεί τόσο βαθιά στη μνήμη μου, που έφτασα να συνδέω αναπόσπαστα τα Χριστούγεννα με αυτήν εδώ την ιστορία! Μια μοντέρνα, πανέξυπνη αφήγηση για τον Άη Βασίλη, ο οποίος αποφασίζει να αφήσει το κρύο και τις καμινάδες και να επισκέπτεται στο εξής τα παιδιά το καλοκαίρι, με ξυρισμένη τη γενειάδα, φορώντας t-shirt και γυαλιά ηλίου, και μπαίνοντας κατευθείαν απ’ την πόρτα του σπιτιού, χτυπώντας το κουδούνι!

Φυσικά οι συνέπειες είναι ξεκαρδιστικές.






7 # Η Άννα και το Καγκουρό. Μια ιστορία ερχόμενη απ’ την Αυστραλία, σχετική με ένα κοριτσάκι που είχε χαθεί στο δάσος και ανέλαβε τη φροντίδα της ένα καγκουρό με μητρική φωνή. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι βαθιά συγκινητική και μεταδίδει πολύ δυνατά μηνύματα ως προς τη σχέση των ανθρώπων με τα ζώα – μα και την σκληράδα των δεύτερων, οι οποίοι αντιμετωπίζουν το καγκουρό ως θήραμα για το κυνήγι τους. 

Μια από τις σκηνές της ιστορίας δε, κατά την οποία η Άννα και το καγκουρό πέφτουν σε μια φυλή ιθαγενών μες στην καρδιά της νύχτας, οι οποίοι τους κυνηγάνε με σκοπό να τους σκοτώσουν, ενώ τα τύμπανα του δάσους στην κασέτα αντηχούν τρομακτικά… αυτή η σκηνή ανήκει στις πλέον αγωνιώδεις των παιδικών μου χρόνων.







8 # Ο «Αμπντουλάχ και το Τελώνιο». Μία ακόμα ιστορία που μας έρχεται από τους μύθους της Αραβίας, σχετική με ένα δαιμόνιο τζίνι, που απελευθερώνεται από ένα μπουκάλι από λάθος ενός φτωχού ψαρά… μα και το τέχνασμα του ψαρά, προκειμένου να το κλείσει πάλι μέσα.






 9 # Το Τσακμάκι. Αγαπημένη ιστορία σχετική με έναν νέο που ανακαλύπτει ένα μαγικό φυλαχτό, ικανό να προσελκύει τρία πολύ ιδιαίτερα σκυλιά…


10 # «Τα Αυτοκινητάκια του Χάρη». Όσοι παίζαμε με αυτοκινητάκια μικροί ήταν αδύνατο να μη λατρέψουμε την συγκεκριμένη ιστορία!


11  # Το Κουτί της Πανδώρας». Πρόκειται για τον γνωστό μύθο, μα η εκδοχή του στα «Άμπρα Κατάμπρα» ήταν ανατριχιαστική μέχρι το κόκαλο! Θα την παρομοίαζα με πρώιμη εμπειρία τρόμου. Ιδού και το κεντρικό σαλόνι, όταν η Πανδώρα ανοίγει το κουτί και ξεχύνονται από μέσα τα κακά του κόσμου σε μορφή σιχαμερών εντόμων…






12  # Ο Εγωιστής Γίγαντας»(click). Το πασίγνωστο παραμύθι του Oscar Wilde σε μια διασκευή που διατηρεί όλη την ευαισθησία του πρωτότυπου.


13  # Τα Καινούργια Ρούχα του Βασιλιά» (click). Βαθιά ριζοσπαστικό παραμύθι, τόσο για την εποχή του, όσο και για τα σημερινά δεδομένα ακόμη. Το φοβισμένο πλήθος που ζητωκραυγάζει για τη φορεσιά του βασιλιά, τρέμοντας μη τυχόν χάσει την πολύτιμή του θέση… και ένα παιδί, που μόνο αυτό μέσα στο πλήθος βλέπει την πραγματικότητα: «Μα, ο βασιλιάς είναι γυμνός!»







14  # «Ο Επιστάτης Κόκορας». Ένα ακόμα παραμύθι με διάχυτα κοινωνικά μηνύματα. Ένα κοτέτσι σε μια φάρμα, στην οποία τα ζώα ζουν ευτυχισμένα, μέχρι που αλλάζει ο επιστάτης. Ο νέος είναι βαθιά αυταρχικός και οι μέθοδοι του θυμίζουν φασίστα στρατοκράτη. Μα τα ζωάκια δεν είπαν ακόμα την τελευταία τους κουβέντα…







 15 # «Σεβάχ ο Θαλασσινός». Iστορίες που μας έρχονται από την αστείρευτη παράδοση της μαγευτικής Μέσης Ανατολής, περιγράφοντας τα ταξίδια του Σεβάχ σε μέρη εξωτικά και τη συνάντηση του με θαυμαστά όντα…







16  # «Ο Θέμης Μεγαλώνει». Μία μοντέρνα ιστορία με θέμα της ένα παιδί που αισθάνεται περιθωριοποιημένος στην παρέα, όντας ο μικρότερος σε ηλικία και ο χειρότερος παίχτης στη μπάλα. Μέχρι που μια μέρα ο αρχηγός της παρέας, ο Σταύρος, εγκλωβίζεται στα χαλάσματα μιας οικοδομής… Μία ιστορία με την οποία κάθε αγόρι θα μπορούσε να ταυτιστεί – όλοι μας είχαμε νιώσει αντίστοιχα κατά καιρούς, όταν ήμασταν μικροί.


17  # «Το Απίθανο Ταξίδι του Μίκη». Μια ιστορία σε κόμικς, από τις πολύ αγαπημένες μου. Ο Μίκης, ένας εφευρέτης ποντικός, κατασκευάζει ένα διαστημόπλοιο με σκοπό να φτάσει το φεγγάρι, το οποίο οι φήμες λένε πως είναι φτιαγμένο από τυρί…






18 # «Ο Βασιλιάς Μίδας». Ο γνωστός σε όλους μας μύθος, σε μια εξαιρετική διασκευή, πλουμισμένη από μια υπέροχη εικονογράφηση και συνοδευόμενη από υπέροχη μουσική άρπας.


 19 # «Η Χρυσομαλλούσα». Η πασίγνωστη ιστορία των αδερφών Γκριμ με τις τρεις αρκούδες, σε μία υπέροχη διασκευή.


20  # «Χάνσελ και Γκρέτελ». Άλλο ένα παραμύθι των αδερφών Γκριμ, γνωστό σε όλους. Εκείνο το σπίτι με τα ζαχαρωτά φοβάμαι πως θα στοιχειώνει για πάντα τη φαντασία μου.


21  # «Το Σφυρί του Θορ». Τα είχε όλα το «Άμπρα Κατάμπρα»! Εδώ λοιπόν μεταφερόμαστε στην καρδιά της βορειοευρωπαϊκής μυθολογίας, συνοδευόμενη από μια καταπληκτική πραγματικά εικονογράφηση.






22 # «Το Παπουτσόδεντρο» (click). Μοντέρνα ιστορία ερχόμενη από το πρώτο τεύχος του περιοδικού, σε αφήγηση του μοναδικού Στέφανου Ληναίου. Μια ιστορία που μας λέει πέντε πράγματα για τον κόσμο του εμπορίου, του ανταγωνισμού και των εταιρειών…


 23 # «Χάιντι». Τον καιρό εκείνον που διαβάζαμε/ακούγαμε τα «Άμπρα Κατάμπρα», ξεχωρίζαμε τις ιστορίες σε εκείνες που απευθύνονταν περισσότερο σε αγόρια και στις άλλες που ήταν πιο «κοριτσίστικες» - ενώ οι περισσότερες θα λέγαμε πως ήταν… unisex! Ας πούμε, ο «Δρακούλης Δρακουλίνος» ανήκε στην πρώτη κατηγορία, ενώ η Χάιντι, όντας η κεντρική ηρωίδα, απευθυνόταν περισσότερο στα κορίτσια… Μεγαλώνοντας φυσικά συνειδητοποίησα πως η «Χάιντι» ανήκει στα κλασικά έργα της παιδικής λογοτεχνίας και την εκτίμησα πολύ περισσότερο, όντας μια βαθιά και πολύ ιδιαίτερη ιστορία, η οποία μεταξύ άλλων καθρέπτιζε εξαιρετικά την κοινωνία της εποχής της.






24 # Η Μαγεμένη Βασιλοπούλα». Πρόκειται για το γνωστό σε όλους μας παραμύθι της «ωραίας κοιμωμένης» - Αντίστοιχα με τον «Πινόκιο», η εκδοχή εδώ βρίσκεται πολύ εγγύτερα στο πνεύμα του αυθεντικού μύθου, και όχι στην όμορφη μεν, γυαλισμένη δε, εκδοχή της Disney.


 25, 26 # «Ο Δρομέας και το Γυφτόπουλο» / «Έξω τα Μουλάρια». Δύο ιστορίες, μα τις τοποθετώ μαζί εξαιτίας του πολύ ιδιαίτερου κοινωνικού τους χαρακτήρα. Ο μεν «Δρομέας και το Γυφτόπουλο» σχετίζεται με ένα παιδί Τσιγγάνων, το δε «Έξω τα Μουλάρια» με ένα μαύρο παιδί, που βιώνει τον ρατσισμό εξαιτίας του χρώματος του δέρματός του. Μπορείτε να καταλάβετε πόσο σημαντικές είναι ιστορίες σαν αυτές για ένα μικρό παιδί… Καλές οι βασιλοπούλες, καλοί και οι πρίγκιπες, μα δεν αρκούν αυτά. Το «Άμπρα Κατάμπρα» τα είχε όλα, πραγματικά.





27  # «Το Ποδήλατο του Μάικ». Μία ακόμα ιστορία σε κόμικς, σχετική με ένα παιδί, τον Μάικ, που ονειρεύεται να ταξιδέψει στο διάστημα. Μέχρι που ένα πόστερ που κρέμεται στο δωμάτιο του, ένα πόστερ που απεικονίζει ένα κορίτσι πάνω σ’ ένα διαστημικό ποδήλατο, έρχεται στη ζωή… Μ’ αυτά και μ’ αυτά ο Μάικ, καβάλα στο ποδήλατο, ταξιδεύει και χάνεται κάποια στιγμή στα βάθη του ηλιακού μας συστήματος. Μικρός άκουγα την κασέτα που περιέγραφε την περιπλάνηση του Μάικ στο αχανές διάστημα και ανατρίχιαζα – ειδικά στο σημείο που ο Μάικ αντίκριζε τη γη από μακριά και του φαινόταν σαν «μπαλάκι του τένις»… 

Κάποια στιγμή τελικά θα συναντούσε ορισμένους διαστημάνθρωπους και εκείνοι θα τον βοηθούσαν να βρει τον δρόμο για το σπίτι του – η σκηνή που ο Μάικ βλέπει από μακριά το σπίτι του και λέει στους διαστημάνθρωπους «να, εκεί μένω!» σκόρπιζε κύματα ανακούφισης πάνω μου…


28 # «Το Παζλ της Ζωζώς». Ιστορία σε κόμικς για ένα κορίτσι που ταξιδεύει στο διάστημα παρέα με τον σκύλο της και κάπου στο φεγγάρι ανακαλύπτει το χαμένο κομμάτι από το παζλ που έφτιαχνε σπίτι της…





 29 # «Μια Κρυψώνα για τον Ελέφαντα» (click). Ημέρα κυνηγιού και τα ζώα του δάσους πασχίζουν να κρυφτούν. Μόνο ο κακομοίρης ο ελέφαντας δεν τα καταφέρνει, όντας υπερβολικά μεγάλος και ογκώδης – καμία κρυψώνα δεν του κάνει. Οι φίλοι του τα ζώα όμως αποφασίζουν να βοηθήσουν.


30  # «Οι Τρεις Φαλάκρες». Μια πολύ χιουμοριστική ιστορία για ένα παιδί που ντρεπόταν να επιδείξει στους συμμαθητές του το φρικτό του κούρεμα, και έκρυβε συνέχεια τα μαλλιά του κάτω από ένα πελώριο, καουμπόικο καπέλο!





31 # «Ο Κάμι και οι Γάτες Του». Ένας ιαπωνικός μύθος σχετικά με έναν νεαρό ζωγράφο που αποφάσισε να διανυκτερεύσει, μία νύχτα, σε ένα μυστηριώδες σπίτι… Από τις περισσότερο ατμοσφαιρικές στιγμές της σειράς.


32 # «Άλβιν ο Μυρμηγκοφάγος». Μια ιστορία που μας μεταφέρει στην καρδιά της Αφρικής. Πρωταγωνιστής είναι ένας μυρμηγκοφάγος, ο οποίος δέχεται μια μέρα μια παράξενη επιστολή: «Θέλω να ψάξεις να βρεις ποιο είναι το πρώτο ζώο». Έτσι ο Άλβιν ξεκινά την αναζήτησή του, ερχόμενος σε επαφή με άφθονα πλάσματα της ζούγκλας (πιθήκους, λιοντάρια, σκορπιούς, φίδια, κλπ), αναζητώντας το «πρώτο των ζώων»…


33 # «Ο Μάγος του Χάμελιν». Δεν είναι άλλος από τον κλασικό μύθο της ευρωπαϊκής παράδοσης με τον αυλητή που μάγεψε και παρέσυρε στο διάβα του τα παιδιά μιας πολιτείας… Η ακρόαση του στο «Άμπρα Κατάμπρα» ανήκε στις πλέον ατμοσφαιρικές του εμπειρίες. Σχεδόν πάντα αποκοιμιόμουν μετά (με την ιστορία αυτή έκλεινε το τεύχος) και χανόμουν σε άλλους κόσμους…






***


…Κάπως έτσι ταξίδεψα και σήμερα, γράφοντας αυτό το αφιέρωμα, ξεψαχνίζοντας τις φωτογραφίες, ξεφυλλίζοντας τα τεύχη, ενθυμούμενος τις ιστορίες που σημάδεψαν την πρώιμη παιδική μου ηλικία. Να προσθέσω, κλείνοντας, πως τα «Άμπρα Κατάμπρα» κυκλοφορούν σήμερα, σε μορφή τόμων συνοδευόμενων από cd, από τις εκδόσεις «Ορφανίδη» (κλικ). 

Τα συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους τους φίλους των παραμυθιών, καθώς και στους νέους γονείς που γυρεύουν να πάρουν κάτι καλό για τα παιδιά τους…

Όσο αφορά εμάς; Θα μιλήσουμε ξανά για παραμύθια, μα από μια διαφορετική οπτική… Αυτό όμως σε κάποια μελλοντική ανάρτηση μας. Μέχρι τότε, να περνάτε όμορφα και να τρέφετε τη φαντασία και τη σκέψη σας, με κάθε δυνατό τρόπο.




21 σχόλια:

  1. Ααααα τι ωραίο αφιέρωμα που έφτιαξες! Και μεγαλούτσικο! Θα πάρω το χρόνο μου! Τα παιδικά μου παραμύθια τα έχω χάσει και τώρα αγοράζω καινούρια!! Να σαι καλά κούνελε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχα χάσει και γω πολλά μια φορά κι έναν καιρό, μα ας είναι καλά το Μοναστηράκι και το Ίντερνετ! Τους χαιρετισμούς μου, Χριστίνα. ;)

      Διαγραφή
    2. Επέστρεψα για να σε τιμήσω και να χαρώ κι εγώ μαζί σου.
      Κι εγώ μπομπιράκι των 80ς. Το δυστύχημα ήταν ότι σαν ήμουνα μικρή δε μου έπαιρναν ούτε παραμύθια αλλά ούτε και βιβλία. Το θεωρούσαν περιττό. Συνεπώς την έβγαζα με 5-6 τεύχη τα οποία τα είχα κατα-ζωγραφίσει. Έφτιαχνα μια ιστορία μέσα στην ιστορία με κάτι μικροσκοπικά μπαρμπαδάκια που κρύβονταν στις γωνίτσες.

      Μετά όταν ξεπετάχτηκα λιγάκι γράφτηκα στη δανειστική βιβλιοθήκη και ας πούμε ότι κάλυψα κάτι κενά. Τώρα πλέον σαν μεγάλη γαϊδούρα που είμαι όπως σου είπα αγοράζω ακόμα παραμύθια και φυσικά παιχνίδια...

      Αποθήκευσα και τα λινκ που μας έδωσες! Να σαι καλά κούνελε!!!!!!

      Διαγραφή
    3. Έτσι Χριστίνα... Όσο μεγαλώνεις, τόσο εισχωρείς στον κόσμο τον σωστό... έτσι πρέπει να κάνουν όλοι! Και όχι το αντίστροφο, που γίνεται συνήθως. Όσο αφορά εμάς, θα μιλήσουμε ξανά για θέματα σχετικά εδώ, να είσαι βέβαιη. Την καλησπέρα μου!

      Διαγραφή
  2. Υπέροχο το αφιέρωμα κούνελε μου!
    Εγώ σαν πολύ μεγαλύτερη δεν διάβαζα το Άμπρα Κατάμπρα αλλά ευτυχώς που όλα τα παραμύθια και τις γνωστές ιστορίες (που ανέφερες κι εσύ) ( Γουλιέλμος Τέλλος, Χίλιες και μία νύχτες, Γαργαντούας, Όλιβερ Τουίστ, κ.α) είχα την τύχη να τα διαβάσω και να τα έχω ακόμα -αν και καταχωνιασμένα στου γραφείου τη ντουλάπα).
    Το Άμπρα κατάμπρα το γνώριζα μόνο σαν ύπαρξη. Δεν έτυχε ποτέ να πέσει στα χέρια μου!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε όχι και "πολύ" μεγαλύτερη, μην υπερβάλλεις. ;) Σημασία έχει που πολλά από αυτά τα υπέροχα παραμύθια πέρασαν και από σένα - με διαφορετική μορφή μεν, μα ουσιαστικά πρόκειται για τις ίδιες ιστορίες. Καλή βδομάδα και άφθονα φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Τι ωραίο ταξίδι στο παρελθόν! Δεν αγαπούσα πολύ τα παραμύθια, προτιμούσα τα Μίκυ Μάους και τη μικρή Λουλού!
    Παρόλα αυτά, στη ζωή μου έχω επηρεαστεί βαθύτατα από δύο παραμύθια. Το ένα είναι το "Χάνσελ και Γκρέτελ", γι αυτό και αγαπάω τα γλυκά. Το άλλο "Η πριγκίπισσα και το ρεβίθι" που ήταν κάποια - δεν θυμάμαι και καλά ποια ήταν - και έβαλε στο κρεβάτι μίας που φερόταν ως πριγκίπισσα είκοσι στρώματα και από πάνω αλλά είκοσι πουπουλένια. Της έβαλε και δέκα μαξιλάρια και μεταξωτά σεντόνια. Αλλά κάτω από τα στρώματα έβαλε ένα μικρό ρεβίθι! Όταν η πριγκίπισσα πήγε να ξαπλώσει το κρεβάτι ήταν τόσο ψηλό που χρειαζόταν σκάλα για να ανέβει.
    Το επόμενο πρωί η βασίλισσα τη ρώτησε αν κοιμήθηκε καλά. Η πριγκίπισσα δίστασε για λίγο αλλά της απάντησε με ειλικρίνεια:
    -Το δωμάτιο μου ήταν πολύ όμορφο, τα σεντόνια πολύ απαλά και τα μαξιλάρια πολύ αφράτα. Αλλά...το κρεβάτι ήταν πολύ σκληρό. Ένιωθα σαν να κοιμόμουν πάνω σε πέτρες. Όλο το βράδυ δεν κατάφερα να κοιμηθώ και σήμερα το πρωί ήμουν γεμάτη μελανιές. Πέρασα μια πολύ άσχημη νύχτα.
    Αυτό λοιπόν το παραμύθι ευθύνεται που είμαι κακομαθημένη! Αλλά δεν φταίω εγώ. Μου τα διαβάζανε συνέχεια.
    Φταίω;
    Όοοοοοοχι!!!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ασφαλώς και το ξέρω το παραμύθι με την πριγκίπισσα και το ρεβύθι... Και μάντεψε που το έμαθα πρώτη φορά: ναι λοιπόν, από αυτά εδώ τα "Άμπρα Κατάμπρα", στο έκτο για την ακρίβεια τεύχος! Ήταν ένα από τα τόσα παραμύθια που έμαθα πρώτα από τη σειρά αυτή. Και μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση θυμάμαι. Μα τέτοια πια υπερευαισθησία? χαχα.

      Αν όντως είσαι κακομαθημένη, που λες, σίγουρα ευθύνεται αυτό. Θα έπρεπε να υπάρχει και εκδοχή δεύτερη για σκληραγωγημένους: "Η πριγκίπισσα και η κοτρώνα". Μια πριγκίπισσα που κοιμάται σε κοτρώνα και αισθάνεται πως βρίσκεται σε πουπουλένιο στρώμα - και γι' αυτό ζητάει να της ρίξουν κι άλλες κοτρώνες από πάνω, μπας και νιώσει τίποτα.

      Οκ, σύμφωνοι, δεν είναι τόσο... συγκινητικό όσο το άλλο, μα έχει κι αυτό το γούστο του, χεχε!

      Την καλησπέρα μου. :)

      Διαγραφή
    2. Αααααα κι εμένα αυτό το παραμύθι με σημάδεψε! Όπως και τα υπόλοιπα με τις κακές πλούσιες πεθερές που έβαζαν σε δοκιμασίες της φτωχές κοπέλες και που ερχόταν πάντα μια γριά καλόκαρδη νεράιδα από το πουθενά για να τις βοηθήσει. Αφού μου είχε μείνει και φοβία στο τέλος και είχα στο νου μου να μη πέσω σε πλούσια πεθερά! Φαντάσου! πωπω μου ρθε έμπνευση τώρα! Μπράβο ρε παιδιά!
      Περιττό να σας πω πως βλέπω και ξαναβλέπω του Κουτιού τα παραμύθια! Ρούχλας for ever!

      Διαγραφή
    3. Το κάνουν αυτό οι πλούσιες πεθερές... να δίνουν έμπνευση! Περιττό με τη σειρά μου να σου πω πως εγκρίνω και με το παραπάνω τις επιλογές σου - ζήτω όλα τα παιδικά προγράμματα που βλέπαμε στη δεκαετία του 80! Και εννοείται πρέπει να τα δούμε ξανά μεγαλώνοντας...

      ps, άσχετο. Σήμερα είναι Πέμπτη, μέρα εκπομπής και αφιερώματος στην ιστορία της φανκ! Απλά υπενθυμίζω, αν είναι κάνε ένα "πέρασμα" απ' τις συχνότητές μας. ;)

      Διαγραφή
  4. Τι πας και ανασύρεις Κούνελε......! σε ποιο κελάρι της ψυχής μας και των αναμνήσεών μας έχεις βουτήξει. Λοιπόν, όλα τούτα τα παραμύθια αλλά και παλιά κόμικς θα ήθελα να τα είχα σε μια παλιά βιτρίνα σε ένα όμορφο ατμοσφαιρικό δωμάτιο βιβλιοθήκη στο σπίτι μου....
    Τι ιδέες μου έβαλες τώρα ...μάλλον τι όνειρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ωραία αυτή η βιβλιοθήκη, ε Γιάννη? Κάπου σε μια ατμοσφαιρική σοφίτα ίσως, οι τοίχοι με ξύλο, γεμάτη βιβλία και αναμνήσεις, μα και διάφορα αναμνηστικά απ' τον παλιό καιρό τριγύρω. Να μπαίνεις μέσα και να μη θες να βγεις - να αράζεις σε μια πολυθρόνα κάπου και να χάνεσαι σε αυτούς τους μαγικούς κόσμους.

      Διαγραφή
  5. γεννημενη το '88 δεν ειχα την τυχη να απολαυσω και να καταλαβω οπως οι περισσοτεροι εδω τη συλλογη αυτη.
    μπορει να μην υπηρξε ποτε στη βιβλιοθηκη μου,δυστυχως, τη γνωρισα ομως μεσω των μεγαλυτερων παιδιων του οικογενοιακου περιβαλλοντος. ολο και καποιο στραπατσαρισμενο βιβλιαρακι επεφτε στα χερια μου,και ευτυχως, μου ειχαν αντιγραψει καποιες κασετες. θυμαμαι πολυ εντονα τον 'εγωιστη γιγαντα' και τα 'ρουχα του αυτοκρατορα'. οποτε πηγαινα σε σπιτια που ειχαν τα βιβλια χαζευα τις εικονες και αργοτερα διαβαζα τις ιστοριες.

    ποτε δεν ειναι αργα ομως,και σε ευχαριστω πολυ κουνελε που με ενημερωσες πως κυκλοφορει ακομα ολη η σειρα μαζι με τo ακουστικο υλικο!

    πολυ ομορφες οι αναμνησεις που μοιραστηκατε ολοι εδω! καπως ετσι νιωθω και γω με μια αλλη σειρα, τους 'κατοικους του δασους' απο τις εκδοσεις στρατικη.νομιζω πως ακομα και τωρα επιρρεαζεται η δουλεια μου απο αυτα τα βιβλια, εικονογραφικα και θεματολογικα!
    θα ηθελα πολυ να δω και σ'αυτην αφιερωμα,αν το θεωρησεις ποτε ενδιαφερον.

    σε χαιρετω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καταρχάς αγαπάμε εκδόσεις Στρατικη. Κατά δεύτερον αξίζει να ψάξεις αυτήν εδώ τη σειρά Γάτα! Υπάρχουν πολλά παραμύθια εκεί έξω, αλλά δε ξέρω πολλές σειρές που να συγκεντρώνουν τόσα πολλά (και διαφορετικά) μαζί και με τόσο υψηλή ποιότητα - αφήγησης και εικονογράφησης.

      Για να πάρεις και μία επιπλέον ιδέα, μπορείς να δεις τα λινκς που παρέθεσα με τα βίντεο της αγγλικής εκδοχής της σειράς, στο youtube.

      Θα τα ξαναπούμε σχετικά με παραμύθια - ξέρεις μάλιστα το αφιέρωμα που θα ακολουθήσει... ;)

      Διαγραφή
  6. Πολύ ωραία παρουσίαση. Ενδιαφέρομαι αν αποκτήσω το τεύχος 11 για να ολοκληρώσω την συλλογή μου. Μπορείτε να με βοηθήσετε; Στην αγορά έμαθα ότι έχει εξαντληθεί όπως και από τον ίδιο τον εκδότη το ίδιο. Επίσης στο διαδίκτυο δεν το έχω εντοπίσει. Θα με ενδιέφερε ακόμα και να το σκανάρω από κάποιον κάτοχό του. Ευχαριστώ. Κώστας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουν εξαντληθεί από τον εκδότη ε? Δύσκολο τότε. Ο ίδιος δεν διαθέτω το συγκεκριμένο τεύχος δυστυχώς, ούτε έχω βρει κάποιο pdf. Ωστόσο μπορείς να τα βρεις στην αγγλική τους έκδοση και να τα δεις online μέσω youtube. Στην ακόλουθη διεύθυνση είναι όλα μαζεμένα - το part 11 είναι το τεύχος 11, κάθε λινκ παραπέμπει στην αντίστοιχη ιστορία στο youtube.

      https://storytellerwebsite.wordpress.com/the-collection/story-teller-1/

      Διαγραφή
    2. Άμεση απάντηση! Γνωρίζω το συγκεκριμένο site οπού έχει ανεβάσει στο youtube τα παραμύθια στα αγγλικά και το οποίο επίσης δίνει πλούσιες πληροφορίες για το συνολικό έργο Storyteller. Σε μια αναζήτηση στο διαδίκτυο δεν κατάφερα να εντοπίσω ούτε την αγγλική έκδοση του τυπωμένου τεύχους. Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Αναμένω πλέον ίσως κάποιον επισκέπτη αυτού το blog να θελήσει να με βοηθήσει, ώστε να αποκτήσω τυπωμένο το τεύχος 11 στα ελληνικά.

      Διαγραφή
    3. Δύσκολο να έχει εξαντληθεί από τον εκδοτικό, γιατί είχε κάνει επανεκτύπωση για να τα επανακυκλοφορήσει...

      Διαγραφή
    4. Δύσκολο να έχει εξαντληθεί από τον εκδοτικό, γιατί είχε κάνει επανεκτύπωση για να τα επανακυκλοφορήσει...

      Διαγραφή
  7. Αγαπητέ κουνελε με γύρισες πολλα χρονια πίσω. Θυμάμαι την ημέρα που έκλαιγα στο αυτοκίνητο του μπαμπά για να μου αγοράσει απο το περίπτερο το πρώτο τεύχος. Τελικά η αγορά έγινε την επόμενη μερα και ομολογώ οτι την κίτρινη κασέτα την είχα λιώσει. Οι φωνές των ηθοποιών ειναι ακόμα χαραγμένες στην μνήμη μου, κάνοντας με να εχω ακόμα εικόνες κλείνοντας τα μάτια μου. Τελικά το 2004 αγόρασα απο το εκδοτικό οικο τα cd

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω έκανες πολύ καλά Μαρίνα. Ο ίδιος πιάνω τον εαυτό μου να επιστρέφει, ανά διαστήματα ορισμένων χρόνων, να ξεσκονίζει τα παλιά τεύχη (όσα έχουν σωθεί με τα χρόνια) και να βουτάω πάλι στις αναμνήσεις της πρώιμης παιδικής μας ηλικίας... Είναι πραγματικά όμορφη η αίσθηση.

      Σε χαιρετώ!

      Διαγραφή

You Might Also Like

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...