Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Η Πηγή της Νιότης





Καθώς ο χρόνος φεύγει, παίρνοντας μαζί του προσδοκίες, επιθυμίες και υποσχέσεις (για να μας τις επιστρέψει τη χρονιά που έρχεται, σαν άλλος ταχυδρόμος – ένα παλιό γράμμα με καινούργιο γραμματόσημο), τι θα λέγατε να μιλήσουμε για έναν από τους μακροβιότερους μύθους στην ιστορία; Ο λόγος για την θρυλική Πηγή της Νιότης, μα και της απεικόνισής της σε ένα ξακουστό έργο των καιρών του: Την "Πηγή της Νιότης" του Λούκας Κράναχ του Πρεσβύτερου (Lucas Cranach the Elder), έργο που χρονολογείται από το 1536.

Ο μύθος μιας χαμένης, μυστικής πηγής, από την οποία αναβλύζει νερό ικανό να χαρίσει όχι μόνο τη δροσιά μα και τα νιάτα του στον κόσμο, υπάρχει ήδη από τον καιρό του Ηροδότου... Καθ' όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα έξαπτε τη φαντασία των περιηγητών σε ανατολή και δύση, ενώ οι θρύλοι έφτασαν στο αποκορύφωμα τους στα χρόνια των Εξερευνήσεων, κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα - όταν και είχε θεωρηθεί πως μια πηγή τέτοια υπάρχει όντως στη Νέα Γη της Φλόριντα, στην αμερικανική ήπειρο...



***


Μα αν οι εξερευνητές δεν είχαν κατορθώσει να εντοπίσουν την πηγή, ο Λούκας Κράναχ με το έργο του αυτό έδωσε μορφή στη φαντασία του κόσμου. Η πηγή παρουσιάζεται εντός μιας χώρας άγνωστης, σε σκηνικό που παραπέμπει σ' έναν τόπο μακρινό κι εξωτικό. Αριστερά παρατηρούμε τους περιπλανητές, γριές γυναίκες υποβασταζόμενες ή μεταφερόμενες σε κάρα. Ένας γιατρός τις εξετάζει και τους επιτρέπει να βουτήξουν στην πηγή.








Εκείνες γδύνονται και το ρυτιδιασμένο σώμα τους αγγίζει το νερό. Τα νερά του αγκαλιάζουν το ταλαιπωρημένο τους κορμί. Όσο κολυμπούν, τόσο επέρχεται η μεταμόρφωση... Τα σημάδια της ηλικίας σταδιακά υποχωρούν και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό: στα δεξιά της πηγής οι γυναίκες βγαίνουν νέες και όμορφες ξανά. Αναγεννημένες πάλι, με σώματα που αποπνέουν χάρη κι έρωτα. 

Ένας νεαρός τους βοηθάει να βγουν και τους δείχνει την είσοδο μιας σκηνής, στην οποία μπορούν να πάρουν ρούχα – η παλιά γκαρνταρόμπα πλέον δεν τους κάνει. Όλα είναι τέλεια οργανωμένα και το σκηνικό θυμίζει κάποια μαγική, ιδεατή Κλινική… Από εκείνες στις οποίες δεν πληρώνεις για να πας.

Στο βάθος δεξιά βλέπουμε τις νέες και τους νέους να πίνουν, να τρώνε, να φλερτάρουν και να γλεντούν, έχοντας πια αναζωογονηθεί – όχι μόνο στο σώμα, μα κυρίως, στο πνεύμα. Τα αγάλματα της Αφροδίτης και του Έρωτα που δεσπόζουν, εξάλλου, στο κέντρο της Πηγής μας κάνουν να αναλογιστούμε πως, τελικά, η ουσία του μύθου της Νεότητας δεν βρίσκεται σε κάποια μαγικά νερά… μα στον έρωτα, που όλα τα τρυπάει με το βέλος του… ακόμα και το σκληρό καβούκι της μεγάλης ηλικίας.





***


Υποχωρεί λοιπόν ο χρόνος, βουτώντας στην πηγή ο ίδιος… Τα γένια του υποχωρούν, οι άσπρες τρίχες πέφτουν, η όραση του βελτιώνεται, τα μάγουλα ροδίζουν πάλι – και γίνεται ξανά μωρό. Ο Δεκέμβρης παραχωρεί τη θέση του στον Γενάρη – ένας κύκλος είναι όλα και εμείς γυρίζουμε μαζί του. Η απογοήτευση δίνει τη θέση στην ελπίδα, τη χαρά και πάλι πίσω.


Και εμείς μεγαλώνουμε… Και σκεφτόμαστε: που να βρίσκεται καταχωνιασμένη η Πηγή της Νιότης; Σε κάποιον τόπο μακρινό και ακόμα ανεξερεύνητο; Ή μήπως εδράζεται στη φαντασία μας, στη θέληση μας ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, στην ανεξάντλητη διάθεση για εξερεύνηση και γνώση; Στις επίγειες απολαύσεις και στη δύναμη του έρωτα – που όλα τα διαπερνά με το κοφτερό του βέλος; Σε ορισμένες μικρές στιγμές, όταν γινόμαστε ξανά μικροί και ανάλαφροι σα φτερά στον άνεμο;


Να είσαι νέος είναι ένα – Μα να έχεις παράλληλα τις γνώσεις και το μυαλό, που αποκτάς (ενίοτε) μεγαλώνοντας – αυτό θα ήταν το ιδανικό! 




17 σχόλια:

  1. Oh yes!
    Πόσο συμφωνώ με τα τελικά σου συμπεράσματα! :)))
    Μια στατική τέχνη όπως η ζωγραφική έχει σε αυτόν τον πίνακα καταρρίψει τους κανόνες : μα κοίτα πόση κίνηση κρύβει ο πίνακας! Σαν ταινία!
    Κυνηγάμε την ομορφιά και τη νιότη οι γυναίκες με κρέμες και άλλα μαγικά κόλπα. Μα η νιότη είναι στη ψυχή! Και τι έγινε με δυο ρυτίδες παραπάνω; Αν εκπέμπεις ερωτικά ακόμα και στα 45 ☺ μπορείς να νιώθεις 25! (μίλησε η εμπειρία αχαχαχαχα)

    Ωραία κλείνεις τη χρονιά κούνελε! Ή δεν την έκλεισες ακόμα; ☺
    ( εγώ πάντως όχι...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω την έκλεισα Αριστέα... εδώ στο Blog τουλάχιστον - στη σελίδα του Facebook θα πω 1-2 λόγια ακόμα. Μα για το Λημέρι μου εδώ, νομίζω είναι καλός τρόπος να κλείσει μια χρονιά γεμάτη κείμενα, αν μη τι άλλο...

      Για τα άλλα που έγραψες νομίζω δε χρειάζεται να σχολιάσω κάτι. Ναι. Μιλάει η εμπειρία, απλά. :)

      Διαγραφή
  2. Καλή χρονιά και από μένα, ας φέρει η νέα χρονιά καλά πράγματα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ ενδιαφέρουσα και αυτή η ανάρτηση, κουνελάκι, για έναν ακόμα πίνακα που αγνοούσα!
    Κατ'εμέ, η πηγή της νιότης βρίσκεται στο μυαλό του καθενός και είναι στο χέρι του να την έχει ανοιχτή... Αρκεί να διατηρεί το ενδιαφέρον του για τη ζωή και για κάθε τι καινούργιο. Μόνο όταν παραιτηθείς από τη ζωή στερεύει η πηγή. Είπα και ελάλησα και αμαρτία ουκ έχω.
    Καλή χρονιά, σε χρώμα καροτί, και με πολλές ακόμα αναρτήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου αγαπητή μου Πίππι! Είπες και ελάλησες με εμείς με καμάρι είπαμε "τα λέει σωστά". Να έχεις μια πολύ όμορφη και παρδαλή (με την έννοια της πολυχρωμίας) χρονιά!

      Διαγραφή
  4. Κούνελε μου αυτές οι πηγές
    βρίσκονται στην ψυχή φτάνει κάπου κάπου
    να τις τροφοδοτούμε
    Καλό και δημιουργικό 2015 και να έχεις ό,τι
    πραγματικά αξίζει...

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανταποδίδω τις ευχές Ελένη. Σου εύχομαι ολόθερμα ό,τι καλύτερο για το νέο χρόνο. Να είσαι δημιουργική με τη σειρά σου και γεμάτη ποίηση μέσα σου - και στη ζωή σου. Καλή χρονιά!

      Διαγραφή
  5. Ενδιαφέρουσα ανάρτηση. Πάντα θα κυνηγάμε όλοι τη νεότητα, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο. Θεωρώ όμως πως σημασία έχει το πώς αισθάνεσαι - εκεί κρύβεται ίσως η πραγματική μας ηλικία, ή η παντοτινή νεότητα.
    Καλά να μας έρθει το 2015. Πολλές ευχές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανταποδίδω! Και φυσικά ισχύει αυτό που λες - το πως νιώθεις είναι εκείνο που κάνει τη διαφορά. Καλή πρωτοχρονιά!

      Διαγραφή
  6. Ω! Τι ωραίο κλείσιμο χρονιάς! Ούτε απολογισμοί, ούτε πλάνα, τίποτα περιττό ή ανούσιο!
    Όμως εγώ βιάζομαι. Δεν έχω πολύ χρόνο και θέλω να ακολουθήσω κάποια χνάρια. Έχω ραντεβού με την Ella, που με περιμένει εδώ και δυο ημέρες να διαβάσω την ιστορία της!
    Γι αυτό θα ευχηθώ καλή πρωτοχρονιά και θα αποχωρήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και αναρωτήθηκα - η Αθηνά να είδε άραγε το αφιέρωμα στην Έλλα? :) Καλή πρωτοχρονιά και τα λέμε πάλι σύντομα!!

      Διαγραφή
  7. Πανέμορφη αναζτήση του ελιξίριου της ζωής μέσα στο φως και τις αναλαμπές από τα φώτα των γιορτών. Ότι καλύτερο Κούνελε.
    Καλή χρονια να έχεις φίλε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χάπι νιού γίαρ δίαρ φονικό κουνέλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. πςςς τι ωραια παρομοιωση στην αρχη κουνελε! με τον χρονο και το γραμμα!

    πολυ ωραιες και οι σκεψεις σου σχετικα με τον πινακα που μας παρουσιαζεις αλλα και τη νεοτητα και τη γνωση, που δυστυχως αμφιβαλλω αν μπορουν να συμβαδισουν στο δικο μας κοσμο και σε αυτη τη γη, δυστυχως!...τι να κανουμε!

    αληθεια εσυ αν εβρισκες αυτη την πηγη της νεοτητας αλλα ηξερες πως αν μπεις θα χασεις και ολες τις αναμνησεις και γνωσεις σου, θα εμπαινες εν τελη ή οχι; εγω δεν ειμαι σιγουρη...:P

    Y.Γ. λογω δουλειας εχω πολυ καιρο να διαβασω και να σχολιασω στο blog σου, να μη σχολιασω το fb που δεν τσεκαρω σχεδον ποτε την αρχικη σελιδα πλεον :( θα τις παρω ομως με τη σειρα σιγα σιγα, απο οτι εχω δει στα γρηγορα εχεις κανει πολυ ενδιαφερουσες αναρτησεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

You Might Also Like

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...