Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Το Αργό Βέλος της Ομορφιάς

Art by Banksy


Ζούμε στην εποχή του εντυπωσιασμού - ίσως πάντα ήταν έτσι, δεν ξέρω. Σίγουρα όμως μετράει εκείνο που τραβάει εύκολα το βλέμμα - εκείνο που καρφώνεται μεμιάς στη σκέψη.

Από τον επιδεικτικό ναρκισσισμό των κοινωνικών δικτύων (με τις ατελείωτες πόζες και την έμφαση στην εικόνα ή το σλόγκαν, όχι την πληροφορία) στους κραυγαλέους τίτλους των ειδήσεων (με σκοπό να τραβήξουν εύκολα τα βλέμματα)• και από τη μονοδιάστατη καλλιέργεια της εξωτερικής εμφάνισης, στην αδιάκοπη απόκτηση και προβολή υλικών αγαθών (γιατί δεν αρκεί να έχεις, μα να δείχνεις πως έχεις - πάνω στη λογική "είμαι αυτό που δείχνω να είμαι")...

Είναι η ομορφιά του καλογυαλισμένου, γρήγορου αυτοκίνητου - εκείνου που οδηγεί καμαρωτός ο οδηγός, η μουσική δυνατά, το παράθυρο ανοιχτό, επιβάλλοντας στον κόσμο το γούστο του... ή η ομορφιά της γκλαμουράτης τύπισσας, επιδεικτικά ντυμένης, επιζητώντας σκόπιμα τα βλέμματα, προκαλώντας αναστεναγμούς σε κάθε βήμα της.

Μπορούμε να αντισταθούμε μετά; Όχι, δεν μπορούμε. Αυτή είναι η δικτατορία της εποχής της επίδειξης - εκείνη που αδυνατείς να στρέψεις το βλέμμα σου αλλού.

Αξίζει λοιπόν να δούμε το ακόλουθο απόσπασμα του Νίτσε - το οποίο υπήρξε και αφορμή για να γράψω αυτό το μικρό σχόλιο. Το απόσπασμα περιλαμβάνεται στο "Ανθρώπινο, Πάρα Πολύ Ανθρώπινο" (σε μετάφραση Ζήση Σαρίκα):


«Το αργό βέλος της ομορφιάς. – Το ευγενέστερο είδος ομορφιάς δεν είναι εκείνο που μας πάει μακριά ξαφνικά, που κάνει μια βίαιη και μεθυστική επίθεση πάνω μας (μια τέτοια ομορφιά μπορεί να προκαλέσει αηδία), αλλά εκείνο που εισέρχεται αργά σε μας, που το κουβαλούμε μαζί μας μακριά δίχως να το παρατηρήσουμε και το συναντάμε πάλι στα όνειρα, και που τελικά, αφού έχει μείνει για πολύ καιρό με διακριτικότητα στην καρδιά μας, μας κυριεύει εντελώς, γεμίζοντας τα μάτια μας με δάκρυα και την καρδιά μας με λαχτάρα».


~



12 σχόλια:

  1. Καλησπέρα σου "Κούνελε". Πάντα όμορφες οι παρεμβάσεις σου, η θεματολογία σου, το χρώμα σου.
    Μια ακόμα επιβεβαίωση λοιπόν.
    Καλό ξημέρωμα εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου στέλνω τους χαιρετισμούς μου, Γιάννη! Καλό ΣΚ εύχομαι!

      Διαγραφή
  2. Θα συμφωνήσω με τον Νίτσε. :))
    Η ομορφιά δεν μπορεί να είναι επιθετική, επειδή ακριβώς είναι τόσο ευγενική που εξημερώνει την ψυχή.
    Δυστυχώς, η εικόνα επιβάλλεται και καταδυναστεύει, τόσο εκείνον που τη χτίζει, όσο και εκείνον που την επιδιώκει.
    Καλή σου νύχτα, Κούνελε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καληνύχτα και σε σένα, Λωτοφάγε! (έστω, δύο μέρες μετά - μα ο χρόνος του διαδικτύου ως γνωστόν επιβεβαιώνει τη θεωρία περί σχετικότητας, κλπ ;))

      Διαγραφή
  3. Ακριβώς λες και διάβαζες τις σκέψεις μου, ιδιαίτερα τούτες τις τελευταίες μέρες.

    "Από τον επιδεικτικό ναρκισσισμό των κοινωνικών δικτύων (με τις ατελείωτες πόζες και την έμφαση στην εικόνα ή το σλόγκαν, όχι την πληροφορία) στους κραυγαλέους τίτλους των ειδήσεων (με σκοπό να τραβήξουν εύκολα τα βλέμματα)• και από τη μονοδιάστατη καλλιέργεια της εξωτερικής εμφάνισης, στην αδιάκοπη απόκτηση και προβολή υλικών αγαθών (γιατί δεν αρκεί να έχεις, μα να δείχνεις πως έχεις - πάνω στη λογική "είμαι αυτό που δείχνω να είμαι")..."

    Λέξη προς λέξη συμφωνώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ωραίο μπορεί πραγματικά να κάνει τα μάτια σου να γεμίσουν δάκρυα. Και δεν είναι ωραίο αυτό που μας έχουν επιβάλλει τα μέσα κυρίως, αλλά αυτό που κάνει εκτός από τα μάτια και τη ψυχή να δακρύσει.
    Και το πιο όμορφο απ΄όλα είναι , είναι να το έχεις νιώσει!

    ωραία ανάρτηση κούνελε!
    γαλήνια.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία και η γαλήνη, αν μη τι άλλο. Χαιρετισμούς!!

      Διαγραφή
  5. Πόσο θα συμφωνήσω στα λεγόμενά σου, αγαπητέ Κούνελε, και πόσο ψηλά θα υψώσω το ποτήρι στην παράγραφο τού Νίτσε που μας παρέθεσες. Καταπληκτικό! Μέσα σε 5-6 γραμμές ολάκερη η ουσία. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο... Έτσι είναι, η επιτηδευμένη ομορφιά απλώς ξεγελάει το μάτι, είναι σαν τις γυαλιστερές πέτρες. Ενώ τα μαργαριτάρια είναι εκείνοι που η ομορφιά πηγάζει κατευθείαν από μέσα τους, κι αυτή η ομορφιά είναι άκρως καθηλωτική. Νιώθω τόσο όμορφα και γαλήνια όσο σου γράφω τούτες τις γραμμές, καθόσον μου 'φερες στο μυαλό ένα τέτοιο πρόσωπο που έτυχε να γνωρίσω στην μέχρι τώρα σύντομη ζωή μου. Είδες επιδράσεις η πηγαία, η γνήσια ομορφιά; Σε μετουσιώνει σε φαναράκι... Αλλά, θέλει κόπο, θέλει προσπάθεια με τον εαυτό μας πρωτίστως - γιατί και τα σεντούκια με τον θησαυρό είναι το ίδιο καλά κρυμμένα.

    Σε χαιρετώ - και σ' ευχαριστώ για τις ομορφιές που μας προσφέρεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σαι καλά Λυσίππη! Εύχομαι να είναι γεμάτη η ζωή σου με τη γνήσια, την πηγαία αυτή ομορφιά που αναφέρεις - και η ομορφιά της επιφάνειας ας είναι αχρείαστη. Cheers

      Διαγραφή
  6. Το αργό βέλος τς ομορφιάς είναι δύσκολο να το συναντήσεις στη σημερινή εποχή μέσα σε τόσους προβολείς που κραυγάζουν...
    Θαμπώνεται στο φως τους η αληθινή και αυθεντική ομορφιά. Οι περισσότεροι προτιμούν το ψεύτικο και κραυγαλέο, εκείνο που τους κλέβει τη ματιά, όπως λες κι εσύ.
    Δικτατορία πραγματική. Στόχος της να σε κάνει να αισθάνεσαι ένα μηδενικό αν δεν φαίνεσαι.
    Αηδιάζω με όλο αυτό το πανηγύρι που συμβαίνει γύρω μας.
    Πόση λίγη τέτοια ομορφιά υπάρχει!
    Πάντα μιλώντας για τους ανθρώπους, γιατί αν επεκταθούμε στην φύση, τότε μπορείς να έχεις όση θες στην περίπτωση που αποφασίσεις να την προσέξεις και να τη ζήσεις.
    Το απόσπασμα του Νίτσε φοβερά εύστοχο!
    Καλή σου εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, η φύση. Πόσο διαφορετική από τον κόσμο των ανθρώπων! (εκτός αν... θυμόνταν που και που οι άνθρωποι πως οι ίδιοι είναι... φύση. Μα το ξεχνάνε. Ή δε θέλουν να το σκέφτονται).

      Καλή σου βδομάδα Γλαύκη!

      Διαγραφή

You Might Also Like

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...