Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Χώμα, Σκόνη και Άμμος






Η πραγματικότητα κάποιες φορές με ξεπερνάει. Δες – έχω χτίσει μια διαδικτυακή φωλιά την οποία προσπαθώ να γεμίζω με όλα όσα αγαπώ. Βιβλία, μουσικές, τέχνες, κινηματογράφο… Ένα λαγούμι καταχωνιασμένο θα ‘λεγε κάποιος κάτω από το έδαφος, πλημμυρισμένο με όμορφες μοναχικές ενασχολήσεις. Και μοιράζομαι τις ενασχολήσεις μου αυτές με τον κόσμο. Και πιστέψτε με – θα ήθελα πολύ να ασχολούμουν με αυτά και μόνο εδώ μέσα.

Μα η πραγματικότητα κάποιες φορές με ξεπερνάει … Πληροφορήθηκα τις εξελίξεις στη Γαλλία σήμερα το πρωί και ένιωσα λες και είχε ανοίξει κάποιος, με τη βία, μία τρύπα πάνω απ’ τη φωλιά μου. Και μέσα λες και ξεχύθηκε φωτιά και πίσσα μαύρη. Τι σκατά κόσμος είναι αυτός που ζούμε, σκεφτόμουν. Τι σκατά κόσμος είναι αυτός...

Θέλω πολύ να γράψω κάτι που να μην ακούγεται τετριμμένο, που να μην έχει ήδη ειπωθεί, μα μου είναι δύσκολο. Στεναχωριέμαι. Για τις ζωές που χάθηκαν – άδικα, όπως πάντα έτσι γίνεται. Και για τις αξίες που αγαπάμε και βρίσκονται στο στόχαστρο. Ας μην έχουμε καμία αμφιβολία για το τελευταίο: δεν τίθεται ζήτημα μάχης ανάμεσα σε λαούς – οι τελευταίοι ποτέ δεν είχαν τίποτα να χωρίσουν. Η σύγκρουση εκτείνεται σε επίπεδο συσχετισμού δυνάμεων από τη μία… και τυφλής, παράλογης οργής από την άλλη, με στόχο τις λεγόμενες αξίες του δυτικού πολιτισμού. Ο άγνωστος εχθρός είναι βγαλμένος από κάποια άλλη εποχή – Μεσαίωνα και ακόμα πιο πίσω.

 Πρόκειται για μια προσπάθεια επιβολής μιας νέας μορφής σκοταδισμού. Όπλο του ο φόβος, μέσο του ο ανορθολογισμός. Δυστυχώς ο σκοταδισμός αυτός δεν εδράζεται μόνο «εκεί έξω», κάπου, σε μια χώρα της Μέσης Ανατολής. Συνιστά μέρος των ίδιων των κοινωνιών που ζούμε. Ζήσαμε μια διαφορετική μορφή επιβολής κλίματος φόβου το καλοκαίρι που μας πέρασε. Η ευρωπαϊκή ακροδεξιά με τη σειρά της τρέφεται απ΄ το φόβο για να ενισχύσει τη δύναμή της. Μπρος στις αξίες της ελευθερίας, της κριτικής και της δημοκρατίας (αξίες που γεννήθηκαν πρώτα στην αρχαία Ελλάδα και μεταλαμπαδεύτηκαν στις χώρες της Δύσης) προβάλλουν τα συναισθήματα του μίσους, του φόβου απέναντι στη διαφορετικότητα, η μισαλλοδοξία, το κλείσιμο των συνόρων, η μετατροπή των χωρών σε φρούρια –  αδίστακτα, απολυταρχικά, ανελεύθερα.

Η ιστορία της Δύσης είναι μια πονεμένη ιστορία. Κράτη που μιλούν για ελευθερία και εξάγουν κατακτήσεις και πολέμους. Ηγέτες που διαλαλούν τα αγαθά της δημοκρατίας, την ίδια ώρα που προσκυνούν τον (βαθιά αντιδημοκρατικό) θεό του χρήματος. Σύμφωνοι, κύριοι – λυπούμαι και γω όταν βλέπω τις γυναίκες της Μέσης Ανατολής με τις μπούργκες στα κεφάλια και τους φανατικούς θρησκόπληκτους να θεωρούν πως μια φωτογραφία μπορεί να τους ρουφήξει την ψυχή. Μα τι μπορώ να κάνω γι’ αυτό; Να τους αλλάξω; Όχι δα! Άσ’ τους! Άσ’ τους να κάνουν ό,τι θέλουν, να πιστεύουν ό,τι θέλουν, να ζούνε σε όποιο καθεστώς θέλουν! Η δημοκρατία δεν είναι εξαγώγιμο προϊόν, κύριοι. Ούτε η ελευθερία. Πηγάζουν εκ των έσω. Αν επιθυμεί ο ίδιος ο λαός, θα τα διεκδικήσει μόνος του.

Σεβάσου λοιπόν τη διαφορετικότητά του και άφησε τον να ζει στον Μεσαίωνα που διάλεξε. Δεν θα τον αλλάξεις!

Μα αν θες να τον κυριεύσεις δια του χρήματος, όπως έχεις ήδη κάνει στους λαούς της Δύσης… πρόσεξε, γιατί η οικονομική κυριαρχία είναι η μεγαλύτερη μορφή επιβολής. Οι λαοί της Δύσης μπορούν να αντιδράσουν (ακόμα) σε αυτό. Ο κόσμος βγαίνει έξω, διαδηλώνει, ρίχνει κυβερνήσεις, επαναστατεί – όλα γέννημα θρέμμα της δυτικής παράδοσης. Μα η μεσανατολική παράδοση δεν έχει εκλογές, δεν έχει κυβερνήσεις, δεν έχει επαναστάσεις, δεν έχει κριτική αντιπαράθεση… χώμα και σκόνη και άμμος οι κατακτήσεις του πολιτισμού και του ορθού λόγου.

Χώμα και σκόνη και άμμος… Σαν τα αρχαιολογικά μνημεία που μετατρέπονται σε σκόνη από τις επιθέσεις της τυφλής οργής… Ο πολιτισμός καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

Δεν γνωρίζω ποια μπορεί να είναι η λύση. Ξέρω όμως πως την τρέλα δεν την πολεμάς με ακόμα μεγαλύτερη τρέλα. Η μετατροπή της Ευρώπης σε φρούρια-προπύργια φασιστικών καθεστώτων δεν είναι η λύση. Γιατί όλη η ουσία εκείνου που ονομάζουμε δυτικός πολιτισμός στηρίζεται σ’ εκείνες ακριβώς τις κατακτήσεις του Λόγου και του Πνεύματος, που τόσο εύθραυστες είναι απέναντι στην επέλαση των βαρβάρων.

Των εξωτερικών βαρβάρων… και των εγχώριων βαρβάρων.


Αυτήν ακριβώς τη κληρονομιά οφείλουμε με κάθε τρόπο να διαφυλάξουμε. Για να μη μετατραπούν όλα σε χώμα, σε σκόνη, σε άμμο… Ούτως ή άλλως “dust in the wind” είμαστε, όπως έλεγε εκείνο το τραγούδι. Μα εκείνα που αφήνουμε πίσω μας… η κληρονομιά αιώνων γεμάτων τέχνη, δημιουργία, πολιτισμό… είναι κάτι παραπάνω. Για κάθε δέντρο που ρίχνουν, κάθε δάσος που καίνε, κάθε στρέμμα που περιφρουρούν... να φυτεύουμε ένα σπόρο… και ακόμα και η έρημος μπορεί έτσι, κάποτε, ν’ ανθίσει.





12 σχόλια:

  1. Μια ήρεμη φωνή σε τόση οχλαγωγία....

    σε ευχαριστώ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να' σαι καλά Αριστέα... Την έχουμε ανάγκη λίγη ψυχραιμία, πραγματικά.

      Διαγραφή
  2. Έχεις δίκιο, όπως πάντα, γι'αυτό και λατρεύω να σε διαβάζω. Τα πράγματα είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες! Ο καθένας έχει δικαίωμα να ζήσει όπως γουστάρει. Το ότι εμείς οι Δυτικοί έχουμε τις αρχές που έχουμε δεν σημαίνει ότι έχουμε και το αλάθητο, γιατί λοιπόν θα πρέπει να ομογενοποιήσουμε όλες τις κουλτούρες;
    Είδες εμένα να προσπαθώ να σε μετατρέψω σε Πίπη; Μήπως εσύ προσπάθησες να με μετατρέψεις σε Κούνελο; Δεν νομίζω.
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ομολογώ το τελευταίο σου παράδειγμα τα λέει όλα!

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα, αγαπητέ μου Κούνελε. Πάντα όμορφα τα κείμενά σου. Τόσο, ώστε απορώ πού τη βρίσκεις τόση ηρεμία!
    Προσωπικά έχω βυθιστεί στη θλίψη. Φοβάμαι όλα αυτά που έρχονται. Για τους ανθρώπους και τον πλανήτη.
    Με ένα μονάχα διαφωνώ μαζί σου: δεν επαναστατούν μόνο οι Δυτικοί και δεν επαναστατούν όλοι. Αντίθετα, η Αραβική Άνοιξη, που τόσες ζωές κόστισε, νίκησε μόνο στην Τυνησία από όπου έφυγε ο βασιλιάς, ενώ στην Αίγυπτο έληξε μέσα σε λουτρό αίματος! Όσο για την Υεμένη, τα βάσανά της δεν έχουν τελειωμό.
    Η διαφορά με τη Δύση είναι πως στις μουσουλμανικές χώρες είναι πολύ πιο φθηνή η ζωή. Και σπανίως αφιερώνουμε έστω ένα δάκρυ για τους νεκρούς τους.
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Λωτοφάγε. Ίσως δεν το διατύπωσα με απόλυτη ακρίβεια. Δεν εννοώ πως επαναστατούν "μόνο" οι δυτικοί - πόσο μάλλον όλοι τους. Εννοώ πως η ιδέα (ή το φαντασιακό, για να χρησιμοποιήσω μια έννοια του Καστοριάδη) της Επανάστασης προκειμένου να επιτευχθεί μια διαφορετική κοινωνική συγκρότηση ανάγεται στην ιστορία της δυτικής παράδοσης - όχι στην Ανατολή. Γι' αυτό και στο κείμενο χρησιμοποιώ τη λέξη "παράδοση" αν δεις. Αναφέρομαι στο παρελθόν εδώ, σε εκείνο που ορίζει την ταυτότητα των λαών. Ο Διαφωτισμός, η Κριτική, η Αμφισβήτηση, ο Ορθός Λόγος... είναι γέννημα θρέμμα της Δύσης - και αυτά ακριβώς απειλούνται από τις σκοταδιστικές τάσεις που υπάρχουν γύρω μας και οι οποίες ασφαλώς, συνιστούν μέρος των κοινωνιών μας. Αν η Δύση απολέσει αυτά τα στοιχεία που διαμόρφωσαν την ιδιαιτερότητά της μέσα στους αιώνες... αν κυλήσει σε έναν καινούργιο Μεσαίωνα... θα έχει χάσει τον εαυτό της.

      Στη Μέση Ανατολή από την άλλη, με εξαίρεση μια φωτεινή περίοδο στα χρόνια του Μεσαίωνα, δεν υπήρξε ιστορία αντίστοιχη της δυτικής. Η παράδοση, η θρησκοληψία και η υποταγή των λαών στους διάφορους ηγέτες υπήρξε πάντα ισχυρότερη. Ασφαλώς και σημειώνονται εξεγέρσεις κλπ, μα όλα αυτά επειδή ακριβώς ζούμε σε έναν παγκόσμιο, πλέον, κόσμο, που επιτρέπει τη διάδοση της γνώσης και του ορθού λόγου.

      Αυτά όλα που απειλούνται και οφείλουμε να διαφυλάξουμε με κάθε τρόπο.

      Όσο αφορά τη φράση σου "σπανίως αφιερώνουμε ένα δάκρυ για τους νεκρούς τους", ενώ συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, προτιμώ να μην μπω σε τέτοιες αντιπαραθέσεις και συγκρίσεις. Θα διαπίστωσες εξάλλου πως το νόημα του κειμένου μου ήταν άλλο. Κάθε άνθρωπος που χάνεται άδικα, όπου και αν γίνεται αυτό, είναι ένα πλήγμα.

      Διαγραφή
  4. Μπορούμε;
    Ναι, αν το θελήσουμε πραγματικά και το πιστέψουμε βαθιά...!
    Έχοντας μάλιστα αυτόν τον στίχο, που ανέφερες, στον νου μας, αντιλαμβανόμαστε το εφήμερο της ύπαρξής μας και αυτό από μόνο του μπορεί να μας δώσει την αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας και τη δύναμη να δράσουμε κόντρα σ' αυτό που θέλουν να μας φορέσουν ως αηδιαστική περιβολή!
    Αξίζει, κι ας είναι σποράκι...
    Αξίζει ακόμα κι αν χρειαστεί να περιμένουμε πολύ ή δεν προλάβουμε εμείς να το δούμε να φυτρώνει...
    Καλό σου βράδυ, Κούνελε!

    υ.γ.
    Με ανακουφίζει, κακά τα ψέματα, όταν συναντώ ανθρώπους με αντίστοιχες σκέψεις και αξίες με τις δικές μου. Φαντάζομαι είναι πολύ ανθρώπινο να συμβαίνει, όταν γύρω μας επικρατεί ένα κομφούζιο ιδεών, σκέψεων, λόγου και αξιών σε παρακμή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σωστές σκέψεις νηφάλιες μεστές..... Καλό βράδυ Κούνελε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ταυτίζομαι με τα λόγια σου! Με πολύ μεγάλη στεναχώρια θα πω πως ήταν ψηλοαναμενόμενο κάτι τέτοιο γιατί στη διεκδίκηση των πετρελαίων παίζονται πολλά παιχνίδια και σκηνοθετημένοι πόλεμοι με θύματα πάντα τους πολίτες. Από το 2001 θυμάμαι πόσο σθεναρά προσπαθούσε να περάσει η Ευρώπη τον τρομονόμο και όλη αυτή την αστυνόμευση τάχα για την προστασία των πολιτών. Το στοίχημα είναι αν θα το φάμε το κουτόχορτο στο σύνολό μας οι λαοί ή όχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

You Might Also Like

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...