Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Στις μικρές ώρες....





Υπάρχουν οι μικρές ώρες - λέγονται έτσι γιατί είναι οι πρώτες ώρες που καρποφορούν μέσα στη νύχτα. Και υπάρχουν και τα τραγούδια που δεν μπορείς ν' ακούσεις παρά μόνο τις μικρές εκείνες ώρες της νύχτας.

Και υπάρχουν τα τραγούδια που ακούς τις μικρές ώρες τυχαία, ενώ βρίσκεσαι σ' ένα αμάξι, σ' ένα υγρό, σκοτεινό δρόμο. Και το τραγούδι παίζει τυχαία στο ραδιόφωνο - και ο δρόμος πλέον παύει να σε οδηγεί στον προορισμό σου - γιατί έχεις βουτήξει βαθιά στο παρελθόν.

Θυμάσαι λοιπόν τον καιρό που μοιραζόσουν τραγούδια σαν αυτά μαζί της. Τότε που ο κόσμος όλος έπαυε να υπάρχει. Τον γκρεμίζατε και τον χτίζατε απ' την αρχή ξανά, οι δυο σας - γιατί όλος ο κόσμος σας ανήκε. Και κατανοείς βαθιά γιατί σου είναι επώδυνο να ακούς τέτοια τραγούδια, μετά από χρόνια, υπό συνθήκες σαν αυτές. Κάπου εκεί, στις τόσο μικρές ώρες της νύχτας, που τόσο μεγαλώνουν την ψυχή σου.

Και σταματάς εκεί που είσαι. Και για λίγο ο χρόνος παύει να κυλάει. Και αγκαλιάζεις τη νύχτα όλη με την ανάσα σου, το βλέμμα σου, τη σκέψη σου. Αγκαλιάζεις τη νύχτα που σου λείπει, τη νύχτα που τόσο αγαπάς, τη νύχτα που έζησες και θα ήθελες ξανά να ζήσεις. Και ευλογείς τις μικρές εκείνες ώρες της. Και ψιθυρίζεις ένα σιγανό «ευχαριστώ» σ’ εκείνη που σ’ έκανε να νιώσεις έτσι - κάποιες μικρές, νυχτερινές ώρες.


Μα μίλησα αρκετά. Ακολουθεί μουσική.



Nights in white satin
Never reaching the end
Letters I've written
Never meaning to send
Beauty I've always missed
With these eyes before
Just what the truth is

I can't say any more







5 σχόλια:

  1. Κούνελε, αν και οι ώρες δεν είναι οι μικρές που διαβάζω το παραπάνω και ακούω το περίφημο τραγούδι, να ξέρεις ότι πήγα στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού και μάλλον... εκεί θα μείνω!
    Εκεί δεν μιλάς, αλλά αισθάνεσαι και μόνο.
    "Just what the truth is
    I can't say any more"
    Την μόνη αλήθεια που ξέρω είναι ότι μια τέτοια νύχτα αρκεί για μια ζωή και το "ευχαριστώ" είναι τόσο σπουδαίο να το νιώθει κανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι αχόρταγος αν εμένα δεν μου αρκεί μια τέτοια νύχτα για μια ζωή; Αναρωτιέμαι...

      Χαίρομαι που πήγες στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Κάπου εκεί μπορεί και να με βρήκες.

      Διαγραφή
    2. Μπορείς να είσαι αχόρταγος, γιατί αλλιώς δεν θα ήταν μοναδική αυτή η νύχτα...

      Ίσως, γιατί είναι ένας τόπος συνάντησης.

      Διαγραφή
  2. Τι πήγες και θυμήθηκες τώρα φίλε..... τι πήγες και σκαλίζεις.... η ώρα των αισθήσεων, η μεγάλη αυτή ώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ώρα των αισθήσεων... και της μνήμης, φίλε Γιάννη. Δεν το βρήκα ο ίδιος, πίστεψέ με - με βρήκε. Έτσι γίνεται συνήθως...

      Διαγραφή

You Might Also Like

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...