Σπιρτόκουτα

Enter the rabbit's lair...

Created with Sketch.

Σπιρτόκουτα

Σπιρτόκουτα. Κείμενο από το φονικό κουνέλι

Η γειτόνισσα παίρνει τη δόση της απ’ το καθημερινό τηλεπαιχνίδι. Την ακούω δια μέσω τοίχων ανεπαρκούς μόνωσης. Μικροαστική ζωή περιχαρακωμένη σε σπιρτόκουτα. Ασβέστης, τούβλα, πόρτες που κλειδώνουν μετά τα μεσάνυχτα – προσπαθώντας να κρατήσουν σε απόσταση τα παράταιρα εκείνα όνειρα που θα παρενοχλούσαν τον μακάριο ύπνο τους. Νοικοκύρηδες. Φιλήσυχοι άνθρωποι. Ηλεκτρονικές συσκευές, οθόνες και οθονίτσες, πλήθος καλωδίων που ξεκινούν απ’ το πουθενά και καταλήγουν στο τίποτα. Όλα ενωμένα στον μεγάλο κοινό σκοπό: να σε φέρουν «πιο κοντά». Πιο κοντά σε τι; – αναρωτιέμαι.

Κάποιοι ονειρεύονται τις νύχτες – εκεί, στα μικρά σπιρτόκουτά τους. Κάποιοι ονειρεύονται απόδραση και θλίβονται και θυμώνουν που δεν την αποκτούν. Κάποιοι άλλοι δεν ονειρεύονται πια. Ξέχασαν να το κάνουν – και βρήκαν την ησυχία τους. Μια ησυχία που ανατριχιάζει, καταμεσής μιας νύχτας που κραυγάζει: κραυγάζει διότι θέλει ν’ ακουστεί και πνίγεται στη σιγαλιά του ανώνυμου πλήθους που θέλει πάντα να κοιμάται.

Να κοιμάται. Να εργάζεται. Να εργάζεται. Να κοιμάται. Πρόσθεσε λίγη δόση αυθεντικού κουτσομπολιού, μια τζούρα καταναλωτικής εκτόνωσης και μια κουταλιά ξοδεμένης ηδονής και έχεις έτοιμη τη συνταγή. Η σούπα της καθημερινότητας. Εμπρός – ανακατέψου κι εσύ μαζί της.

Κι εγώ; Εγώ νιώθω πως δεν ταιριάζω εδώ… Μου δίνετε σπιρτόκουτα; Θα σας δώσω σπίρτα. Και θα πω: «βάλτε τους φωτιά»… Και φύγετε.

Βρείτε τον εαυτό σας – πριν προλάβουν να σας τον κλέψουν άλλοι.

Tags: ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

shares