Tag: κοινωνικοπολιτικά

Enter the rabbit's lair...

Created with Sketch.

Η Τέχνη του Εικοστού Αιώνα ~ Το Νταντά

Raul Hausmann – Dada-Cino, 1920 Wία νΕα σiΡά @phιεrομάΤω^ xεΚ1νΑει sTο κUneΛοΜπL0G! Υποθέτω μπορέσατε όλοι να διαβάσετε – έστω και με λίγη δυσκολία – την πάνω πρόταση, η οποία διατηρεί το νόημα της παρά το παιχνίδισμα που έκανα με τα γράμματα! Υπάρχουν, βλέπετε, άφθονοι τρόποι να παίξει κάποιος με τα δεδομένα των λέξεων, να αναδιαμορφώσει…
Read more

Χθες η ΕΡΤ – Πέρυσι το Download

~ Πολύ καλημέρα σε όλον τον κόσμο! Σε όλες τις πόλεις, τις χώρες, τα χωριά, στον πληθυσμό της γης, στην πλάση ολάκερη! (εκτός από εκείνο το μέρος, στο μέρος αυτό δεν θέλω να στείλω καλημέρα – καλημέρα σε όλους εκτός από το μέρος λοιπόν). Μία νέα μέρα ξεκινάει για μένα, αισθάνομαι ένα ελαφρύ κάψιμο κάπου…
Read more

Περί ΕΡΤ ο Λόγος…

~ Σπάνια επιδίδομαι σε αναλύσεις της τρέχουσας κοινωνικής επικαιρότητας στο blog. Έχω κάνει τέτοιες, ωστόσο τις αποφεύγω, καθώς το blog για μένα συνιστά πάνω απ’ όλα μια μορφή προσωπικής έκφρασης και μοιράσματος όσων με ενδιαφέρουν και αγαπώ. Και η κοινωνική επικαιρότητα σχεδόν πάντα με πικραίνει. Ωστόσο κάποιες στιγμές είναι απλά αδύνατο να μην κάνω ένα…
Read more

Αφιέρωμα στον Μίκη

~ Αν κάποιος μου έλεγε να περιγράψω την τωρινή γενιά μας με όσο το δυνατόν λιγότερες και πιο χαρακτηριστικές λέξεις ή φράσεις, θα επέλεγα τα εξής: Γενιά της οικονομικής κρίσης. Των χαμηλών μισθών και της ανεργίας. Γενιά μπλεγμένη στο παγκόσμιο δίχτυ του αδηφάγου, σαν την αράχνη στον ιστό, ανταγωνισμού για κοινωνική ανέλιξη. Του διαδικτύου. Των κινητών. Των…
Read more

Κρύες Νύχτες, Ζεστά Ποτά

~ Ξεκινάω να γράφω. Δεν γνωρίζω τι. Ξέρω μόνο τρία πράγματα: Πρώτον, η ανάρτηση θα βγει μεγάλη σε μέγεθος, πολύ μεγάλη. Σαν διήγημα ίσως. Δεύτερον, θα την κρατήσω αρκετό καιρό πρωτοσέλιδη στο blog. Τρίτον, θα περιλαμβάνει νυχτερινούς δρόμους, ξοδεμένα ποτά, μια γυναίκα σ’ ένα μπαρ, εξομολογήσεις, ίσως και ένα σαξόφωνο να σκορπίζει νότες εδώ κι…
Read more

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης για τη Χούντα και το Πολυτεχνείο…

Αρκετοί από σας γνωρίζετε τον Βασίλη Ραφαηλίδη. Ίσως έχετε διαβάσει και ορισμένα από τα βιβλία του, με πρώτο και καλύτερο την “Κωμικοτραγική Ιστορία του Νεοελληνικού Κράτους”.  Πριν λίγο μόνο έπεσε το βλέμμα μου σ’ ένα άρθρο, από το οποίο και επέλεξα να αναπαράγω ορισμένα αποσπάσματα. Ουσιαστικά περιλαμβάνει κάποια από τα γραπτά του Ραφαηλίδη σχετικά με…
Read more

Αληθινή Ιστορία…

Μια ιστορία θα σας πω. Νέος, έχοντας κλείσει πριν λίγους μήνες τα 18, πρωτοετής φοιτητής Παντείου. Η αμηχανία της εφηβείας έκδηλη ακόμα στις κινήσεις του. Το μαλλί σχετικά μακρύ, το στυλ επιμελώς ατημέλητο, η φωνή είχε πάνω-κάτω διαμορφωθεί στην ενήλικη χροιά της, τα σύννεφα της εφηβείας όμως σκίαζαν για τα καλά το νου του. Ήταν…
Read more

Ο Γιάννης και οι Μύγες Τσε Τσε – Ένα Προεκλογικό Παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα, ζούσε ο μικρός Γιάννης με την οικογένεια του, τη μαμά, τον μπαμπά, και την μικρότερη αδερφή του. Είχαν ένα μικρό, όμορφο σπιτικό και έναν πολύχρωμο, ανθόσπαρτο κήπο, που μοσχομύριζε από τις ευωδιές των λουλουδιών. Όλοι οι γείτονες παίνευαν την οικογένεια του Γιάννη για τον κήπο τους.…
Read more

Η Δημοκρατία του Δακρυγόνου

~ Ελάτε κόσμε! Χρήματα δεν έχουμε, παιδεία δεν έχουμε, ελευθερία δεν έχουμε, ισονομία δεν έχουμε, αξιοπρέπεια πλέον δεν έχουμε, έχουμε όμως άφθονα δακρυγόνα για όλους! Ελάτε μεσήλικα κύριε, ναι σε σας μιλάω, που κατεβήκατε στο Σύνταγμα με την γυναίκα σας. Ελάτε να πάρετε μια γεύση από τα εξελιγμένα χημικά μας. Και σεις καλέ κυρία ηλικιωμένη,…
Read more

Τότε και Τώρα: Μια Σύγκριση με τη Δεκαετία του ’80… Μέρος Πρώτο

Φίλε αναγνώστη, καλώς όρισες στο μέρος μου! Άραξε λίγο, πιάσε μια θέση, βολέψου, και πρόσεξε μη χτυπήσεις το κεφάλι σου στην οροφή – θυμίζω πως βρισκόμαστε σ’ ένα λαγούμι, από κείνα που μας αρέσει να τρυπώνουμε εμείς τα κουνέλια. Αν θες σέρβιρε τον εαυτό σου κανένα ποτάκι. Έχω άφθονο καροτόζουμο, κοκτέιλ καροτοχυμού και, για πιο…
Read more